موی خود بر شانه میریزی, شرابی, خب که چهمست میرقصی در آیینه حسابی خب که چهدختر ِ اربابی و یک باغ نوبر مال توستکرده ای پنهان به پیراهن، گلابی خب که چهرویت آن سو میکنی، تا باز می بینی مرادر قدم برداشتن ها

از در درآمدی, و من از خود به درشدم,گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم گوشم به راه تا که خبر میدهد ز دوستصاحب خبر بیامد و من بیخبر شدم چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتابمهرم به جان رسید و به عیوق برشدم گفتم